Me in Blue is een multidisciplinaire dans-theaterproductie waarin beweging, geluid, tekst en live video elkaar kruisen. Het werk onderzoekt de belichaamde impact van oorlog en aanhoudende maatschappelijke onrust.
In Me in Blue dompelen we ons onder in de laatste momenten van het leven van Virginia Woolf in een delicate solo-voorstelling geregisseerd door de Duitse regisseur Andreas Denk en uitgevoerd door de in Nederland gevestigde danseres en choreografe Dorit Weintal. Het is een aangrijpende symfonie van eenzaamheid, gebaseerd op het toneelstuk van auteur Peter Verburgt, die ons uitnodigt om onze lasten los te laten en boven de onrust van het bestaan uit te stijgen om naar harmonie te streven.

Op een leeg podium navigeert een solodanseres door pijn, spanning en veerkracht. Door een dialoog met live camera's wordt de werkelijkheid voortdurend geherkaderd en getransformeerd. Door realtime videomanipulatie ontstaan meerdere visuele lagen, waarin de huidige acties van de danser worden verweven met vooraf opgenomen beelden van herinneringen en ingebeelde toekomsten.

De voorstelling onderzoekt ongemak niet alleen als een verstorende kracht, maar ook als een potentiële ruimte voor transformatie en empowerment.

 

De basisprincipes van Wu Gulun zullen als inspiratiebron dienen voor onze nieuwe voorstelling.

In plaats van een nieuw bewegingsvocabulaire te introduceren, biedt Wu Gulun een eigen manier om het lichaam in beweging te organiseren. De beoefening legt de nadruk op bewegingen die vanuit het centrum van het lichaam (dantian) worden geïnitieerd, op de verbondenheid van het hele lichaam via spiraalvormige kinetische ketens, op actieve ontspanning (song), op een stevige gewichtsverplaatsing en op de coördinatie van ademhaling en beweging. Deze principes verleggen de aandacht van het reproduceren van vastgelegde vormen naar het genereren van beweging vanuit de interne mechanica en perceptuele intelligentie van het lichaam. Voor mijn choreografische praktijk biedt Wu Gulun een kader voor het onderzoeken van een eigenzinnige lichamelijkheid, waarin de unieke lichamelijke organisatie van elke danser de bron van choreografisch materiaal wordt. Dit opent nieuwe mogelijkheden voor hedendaagse dans die zijn gegrondvest op belichaamde responsiviteit in plaats van op vooraf bepaalde techniek.

​

Door choreografie en multimedia samen te brengen, biedt Me in Blue een intieme reflectie op hoe externe conflicten het innerlijke landschap van lichaam en geest hervormen.

​

Concept, choreografie & uitvoering: Dorit Weintal

Tekst: Peter Verburgt
Regie: Andreas Denk
Licht- en videodesign: Karl Klomp
Componist: Simone Giacomini
Tweetalige tekst in het Nederlands en Engels.

Productie: Stichting Dofai

​

Tournee in Nederland: 2028